Hi2 | های تو

امروز: شنبه 27 مهر 1398 ، آخرین به روزرسانی سایت بيش از 3 سال قبل بوده است.

ساعت طرح رولکس مارک walar
چراغ قوه زوم دار پلیس
Avatar

سلام!
هنوز وارد سیستم نشده اید؟
یا عضو سایت نیستید؟

  • ارسال شده: بيش از 9 سال پیش در پزشکی و سلامت ، تعداد نمايش: 3295
    زخم های پپتیك یا زخم های قسمت فوقانی دستگاه گوارش، زخم هایی هستند كه در آستر داخلی معده، قسمت فوقانی روده و مری ایجاد می گردند. رایج ترین علامت زخم پپتیك، درد شكمی می باشد.

    در گذشته های نه چندان دور تصور می شد فاكتورهای مربوط به شیوه ی زندگی مانند علاقه ی زیاد به غذاهای پُرادویه یا شغل های استرس زا، ریشه ی اغلب زخم های پپتیك هستند؛ اما امروزه پزشكان دریافتند كه علت اصلی زخم های پپتیك، استرس یا رژیم غذایی نمی باشد بلكه عفونت های باكتریایی و برخی از داروها هستند كه سبب زخم های پپتیكی می گردند. زخم پپتیك بیماری شایعی است كه بیش از 10 درصد بالغین را در جوامع مختلف تحت تاثیر قرار داده است. خبر خوب آن كه درمان موفقیت آمیز زخم پپتیكی امكان پذیر است.

    علایم:

    رایج ترین علامت زخم پپتیك، درد سوزشی می باشد. این درد به علت زخم، ایجاد شده و در اثر تماس اسید معده با منطقه جراحت، بدتر می شود. نشانه های این درد به صورت موارد زیر مشخص می گردند:

    * احساس درد در هر جایی از بالای ناف تا جناغ سینه

    * احساس درد حداقل از چند دقیقه تا چندین ساعت

    * بدتر شدن درد در زمان خالی بودن معده

    * شعله ور شدن درد در شب

    * اغلب با خوردن غذاهای خاصی كه اسید معده را خنثی می كند و یا با استفاده از داروهای آنتی اسید، این درد تسكین می یابد.

    * برای چند روز یا چند هفته دردی وجود ندارد و سپس دوباره  درد  بر می گردد.

    در موارد كمتر، علایم و نشانه های دیگری به شرح ذیل در زخم پپتیك دیده می شود:

    * بالا آوردن خون، كه با رنگ قرمز یا سیاه مشخص می گردد.

    * وجود خون تیره رنگ در مدفوع یا قیری شدن مدفوع

    * حالت تهوع یا استفراغ

    * كاهش وزن بدون دلیل

    * تغییر اشتها

    چه زمانی باید به پزشك مراجعه كرد:

    زخم پپتیك، زخمی نیست كه شما بتوانید به تنهایی و بدون مراجعه به پزشك آن را درمان نمایید. اگرچه داروهای بلوكه كننده اسید و آنتی اسیدها، درد را تسكین می دهند، اما این بهبودی، كوتاه مدت می باشد. چنانچه علایم یا نشانه هایی از زخم مشاهده كردید، برای درمان حتما به پزشك مراجعه كنید.

    انواع زخم پپتیك:

    بسته به محل زخم، زخم های پپتیك نام های متفاوتی دارند:

    * زخم معده: نوعی از زخم پپتیكی است كه در معده ایجاد می شود.

    * زخم دئودنومی: این نوع زخم پپتیكی در قسمت ابتدایی روده باریك(دئودنوم) ایجاد می شود.

    * زخم مری: زخم مری معمولا در قسمت انتهایی مری قرار دارد و اغلب با بیماری مزمن ریفلاكس مری - معده ای(GERD)مرتبط می باشد.

    علل ایجاد زخم:

    اگر چه استرس و غذاهای پُرادویه در گذشته علت اصلی زخم های پپتیكی بوده اند، اما امروزه پزشكان علت اصلی اغلب زخم ها را باكتری هلیكوباكترپیلوری می دانند. هلیكوباكترپیلوری در لایه ی موكوسی زندگی می كند كه بافت معده و روده ی باریك را پوشانده و محافظت می نماید. در اغلب موارد هلیكوباكترپیلوری مشكلی ایجاد نمی كند. اما گاهی اوقات، می تواند لایه موكوسی را از بین ببرد و در معده یا دئودنوم ایجاد التهاب كند و سبب زخم شود.

    هلیكوباكترپیلوری، عفونت رایجی در معده و روده می باشد. مطالعات انجام شده در آمریكا نشان داده است كه یك نفر از هر 5 نفر فرد زیر 30 سال و نیمی از افراد بالای 60 سال به این عفونت مبتلا هستند. اگر چه هنوز دقیقا چگونگی سرایت هلیكوباكترپیلوری مشخص نیست، ممكن است از طریق تماس نزدیك، مانند بوسیدن، از فردی به فرد دیگر قابل انتقال باشد. همچنین ممكن است هلیكوباكترپیلوری از طریق غذا یا آب نیز منتقل گردد.

    هلیكوباكترپیلوری رایج ترین علت زخم پپتیكی است اما تنها علت نمی باشد.

    علاوه بر هلیكوباكترپیلوری، دلایل دیگر زخم های پپتیك، یا فاكتورهایی كه سبب بدتر شدن آن می گردند، شامل موارد ذیل می شوند:

    استفاده ی مرتب از مُسكن ها: داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی می توانند سبب تحریك یا التهاب معده و روده ی باریك گردند. این داروها هم با نسخه و هم بدون نسخه در دسترس هستند و شامل آسپیرین، ایبوپروفن، ناپروكسن، كتوپروفن و غیره می باشند. برای اجتناب از ناراحتی های گوارشی، این داروها باید به همراه وعده های غذایی صرف شوند.

    چنانچه زخم پپتیك دارید، مطمئن گردید پزشك تان از وجود زخم در زمان تجویز مُسكن آگاه است.

    دیگر داروهایی ضدالتهابی غیر استروئیدی شامل Alka-seltzer و سابسالیسیلات بیسموت می باشند. متاسفانه برخی افراد این داروها را برای رفع علایم زخم های پپتیكی مصرف می كنند، اما این داروها شرایط را بدتر می كنند.

    از دیگر داروهای تجویز شده ای كه منجر به زخم های پپتیكی می گردند، داروهای استفاده شده برای درمان استئوپورز هستند كه بیس فسفونات ها نام دارند و شامل موارد اكتونل(Actonel)، فوساماكس(Fosamax) و ... هستند.

    داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی، سنتز آنزیم تولید كننده ی پروستاگلاندین ها(سیكلواكسیژناز) را مهار می كنند. پروستاگلاندین ها تركیباتی شبه هورمونی هستند كه از معده در برابر صدمات فیزیكی و شیمیایی محافظت می نمایند. بدون این محافظ، اسید معده منجر به فرسایش بافت معده شده و سبب خونریزی و زخم می گردد.

    سیگار كشیدن: نیكوتین موجود در تنباكو، مقدار و غلظت اسید معده را افزایش می دهد، بنابراین خطر ایجاد زخم را بالا می برد. سیگار كشیدن همچنین روند درمان را كند می كند.

    مصرف زیاد الكل: الكل سبب فرسایش لایه موكوسی معده و افزایش تولید اسید می گردد. اما  هنوز مشخص نیست كه آیا الكل به تنهایی سبب پیشرفت زخم می گردد و یا فقط علایم را بدتر می كند.

    استرس: اگر چه استرس، علت زخم پپتیكی نمی باشد اما به عنوان یك فاكتور می تواند در تشدید این بیماری مشاركت كند. استرس علایم زخم پپتیكی را بدتر می كند و درمان آن را به تاخیر می اندازد. برخی از دلایل ایجاد استرس شامل:

    وقایع و پیشامدهایی كه احساسات را درگیر می كنند،

    جراحی یا صدمات فیزیكی مانند سوختگی

    یا دیگر آسیب های شدید می باشند.

    تغذیه ی نادرست: اگر چه عوامل غذایی اعم از مصرف غذاهای تند و نیز ترشیجات حاوی اسید علت ابتلا به زخم پپتیك نیستند ولی عوامل غذایی و استفاده از غذاهای ناسالم، روند این بیماری را تشدید می نمایند.
  • کانال تلگرام فان کلوب


    برچسب ها:
    معده , زخم


    نظرات کاربران
    توجه: امکان ارسال نظر ، تنها برای اعضای سایت ممکن است. لطفاً وارد سایت شوید و یا عضو سایت شوید.
    هنوز نظري براي اين مطلب ارسال نشده.